میله لنگر خود حفاری نوعی انکر توخالی است، اما با انکر میله توخالی متفاوت است. لنگر خود حفاری هم یک میله مته و هم یک میله توخالی لنگر است. اصل پشتیبانی آن استفاده از دکل حفاری برای راندن لنگر به داخل سنگ یا خاکی است که باید تقویت شود، و آن را به دستگاه تزریق وصل می کنیم تا دوغاب از مته را از طریق بدنه لنگر توخالی به داخل چاه فشار داده و آن را پر کند. شکاف ها و گمانه ها در لایه های اطراف لنگر، به طوری که بدنه لنگر و سنگ و خاک اطراف آن یکپارچه می شوند و در تقویت سنگ یا خاک نقش دارند.
میله لنگر خود حفاری دارای ویژگی های کششی است، بنابراین بدنه میله کوتاه تر است و می تواند با یک دکل حفاری کوچکتر استفاده شود. به ویژه برای ساخت و ساز در شرایط فضای نسبتاً باریک مانند زیرزمین، کف پل و سواحل رودخانه مناسب است. با توسعه اقتصاد و افزایش پروژههای ساختمانی داخلی، لنگرهای خود حفاری در زمینهای لنگرگاه سنگ و خاک مانند تونلها و پروژههای زیرزمینی، پروژههای فونداسیون و فونداسیون و پروژههای شیب مورد استفاده قرار گرفتهاند.
میله های لنگر خود حفاری عملکردهای حفاری، تزریق و لنگر را یکپارچه می کنند. علاوه بر این، هیچ پوششی در طول فرآیند ساخت مورد نیاز نیست، که می تواند از مشکلاتی مانند فروپاشی آسان حفره و تشکیل سوراخ دشوار به دلیل سست بودن زمین شناسی جلوگیری کند. بنابراین، میله های لنگر خود حفاری برای ساخت و سازهای مهندسی مانند لایه های مستعد ریزش سوراخ، تقویت سازه های موجود و تزریق برای پر کردن ترک ها بسیار مناسب هستند.

